Zo Stil.

Although I am in a good place right now, and slightly have come to terms with death (maybe because I’m not surrounded by it anymore, these days), sometimes something catches you in a way I cannot fully describe. I’m listening to a song right now, one that fulfills me with an amount of feeling and emotion that goes through my whole body. A song about death. So pure. I’m not sad, I’m just feeling. My mind takes me back to the ones I’ve lost, recently or years ago. Beloved family, friends and animals. And also to the people I’ve seen die, people unknown to me. And I wish to share this song with you. It’s in Dutch, and I won’t translate it, as that will deceive the purity of this song (originally in German, by the Jupiter Jones). It’s by one of my favorite Dutch bands, Bløf.

“Zo Stil”

Zo stil,
Dat iedereen wel weet dat dit zo blijft,
Voor altijd, voor altijd en een leven lang, het was,
Zo stil,
Dat iedereen het voelde in zijn lijf,
Geen pen, die ooit nog dit gevoel beschrijven kan.

Zo stil,
Dat alle klokken zwegen ja,
De tijd stond onbeweeglijk,
Zo stil en zo verloren ging je weg,
Zo stil en zo verloren ging je weg.

Ik heb zoveel gehoord en toch komt niets meer bij me aan,
En dat is dus waarom ik ‘s nachts niet slapen kan,
Al schreef ik duizend liedjes over dit gemis,
Dan nog zou ik niet weten,
Waarom toch, dit gevoel voor altijd is.

Zo hard,
De uren na de klap dreunde zo na,
Dat niets nog, te bevatten en begrijpen was, het was,
Zo hard,
Dat alles wat we dachten, ons alleen maar leegte bracht,
Zo moe en zo verslagen waren wij,
Nu de stilte bij ons was in plaats van jij.

Ik heb zoveel gehoord en toch komt niets meer bij me aan,
En dat is dus waarom ik ‘s nachts niet slapen kan,
Al schreef ik duizend liedjes over dit gemis,
Dan nog zou ik niet weten,
Waarom toch, dit gevoel voor altijd is.

Zo stil,
Hoewel ik je nog iedere dag mis,
En waar je nu ook zijn mag,
Echt het is,
Me helder,
Dat stilte nu jouw vriend geworden is.

Ik heb zoveel gehoord en toch komt niets meer bij me aan,
En dat is dus waarom ik ‘s nachts niet slapen kan,
Al schreef ik duizend liedjes over dit gemis,
Ik zou het echt niet weten,
Ik zou het echt niet weten.

Ik heb zoveel gehoord en toch komt niets meer bij me aan,
En dat is dus waarom ik ‘s nachts niet slapen kan,
Al schreef ik duizend liedjes over dit gemis,
Dan nog zou ik niet weten,
Waarom toch, dit gevoel voor altijd is.

Advertisements

Any thoughts?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: